Atlas van de flora van Eindhoven van de twintigste eeuw. Oktober
2005
Floristische Werkgroep van de KNNV afdeling Eindhoven. Versie:
01-11-2005


Anthriscus sylvestris (L.) Hoffm
Fluitenkruid


0070

wild

synoniem: Chaerefolium sylvestre Schinz & Thell.
synoniem: Anthriscus torquata H.J.Coste
synoniem: Cerefolium sylvestre (L.) Besser
synoniem: Pijpkruid
synoniem: Wilde kervel

De vooruitgang van het inheemse Fluitenkruid in onze regio is onmiskenbaar. In alle km-blokken is dat van 42% (algemeen) tussen 1980-'89 naar 61% (zeer algemeen) tussen 1990-'99. In de dubbel onderzochte km-blokken gaat de soort van 42% naar 65%. Deze vooruitgang bevestigt onze veldindruk dat het stikstofminnende Fluitenkruid inmiddels 'overal' in het buitengebied te vinden is, zij het lang niet zo massaal als in west-Nederland waar ze als 'Hollandse kant' in rijke zomen langs de bermen staat. Hij komt in onze regio vooral voor in voedselrijkere wegbermen en langs greppels, sloten en waterlopen in de beekdalen.
Ten noorden van Eindhoven vinden we haar in vrijwel alle kilometerhokken, behalve daar waar dekzandruggen zijn. Ten zuiden van Eindhoven is het voorkomen beperkt tot de beekdalen. Ons idee dat Fluitenkruid steeds algemener wordt, wordt ondersteund door de meldingen uit de jaren vr 1950. Toen werd Fluitenkruid genoteerd in 22 kwartierhokken (7,7%): minder algemeen. Er is geen enkele reden om aan te nemen dat Fluitenkruid niet genoteerd werd omdat de vondst adventief zou zijn. Ook kan de soort nauwelijks over het hoofd gezien worden. De uitbreiding kan samenhangen met het voedselrijker worden van onze omgeving. Ook het veel intensiever geworden vervoer heeft meer kansen gegeven op zaadverspreiding. Eenzelfde uitbreiding wordt waargenomen in Drenthe (Werkgroep Florakartering Drenthe, 1999) en in Twente (Stolwijk, 2001).

JB, FL, JS


Terug naar Atlas